Antillenmonitor-33
gepubliceerd op 29 oktober 2003

Betreft: Proporties zoek in Nederlandse cocaïnemaatregel

De dreiging door de Nederlandse regering tot het stopzetten van vluchten uit de Antillen die stelselmatig gebruikt worden als smokkelroute, staat haaks op de Tweede Kamermotie van 21 oktober waarin de aanpak van grensoverschrijdende criminaliteit wordt beschreven als een ‘gedeeld belang en gezamenlijke verantwoordelijkheid van de Koninkrijkspartners’. Vooropgesteld mag worden dat de soms recalcitrante uitspraken van Antilliaanse bestuurders ook tot een verstarring van de samenwerking leiden. Het onderstaande laat onverlet dat de Antillen verantwoordelijk zijn voor het nakomen van bestaande afspraken en voor een constructieve houding om dit probleem gezamenlijk aan te pakken.

Gedeeld belang
De Nederlandse Antillen en Nederland hebben op het gebied van de grensoverschrijdende criminaliteit met elkaar gemeen dat zij beiden een doorvoerland zijn voor drugs uit Zuid Amerika naar (de rest van) Europa. De Nederlandse Antillen liggen vanwege de geografische ligging vlakbij de oorsprong van de route, terwijl Nederland geografisch gezien bij het einde van de route ligt. Het is in het belang van beide landen om samen sterk te staan ten opzichte van deze kwetsbaarheid. Het is ook een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid om daartoe passende maatregelen te treffen, zoals tot nu toe ook steeds is gebeurd.

Eindverantwoordelijkheid
Met de dreiging tot het stopzetten van vluchten uit de Antillen als andere maatregelen niet toereikend zijn, wordt de eindverantwoordelijkheid voor dit gemeenschappelijke probleem eenzijdig op de Nederlandse Antillen afgewenteld. De Nederlandse Antillen worden daarmee geacht een smokkelroute af te snijden waarvoor Nederland en de Nederlandse Antillen samen geen toereikende oplossing voor hebben kunnen vinden.

Prioriteit
De Nederlandse Antillen worden hiermee ook geacht hun uiterst schaarse financiële middelen nog verder aan te wenden voor de oplossing van een Koninkrijksprobleem. Dit gaat ten koste van Antilliaanse prioriteiten zoals de armoedebestrijding en economische ontwikkeling, zeker zolang de Nederlandse regering daar geen onbenutte ontwikkelingsgelden voor wil aanwenden.

Buitenproportioneel
Het effect van het stopzetten van vluchten is omgekeerd evenredig aan de gevolgen ervan voor de Nederlandse Antillen. Zelfs al zou de cocaïneroute via de Antillen naar Schiphol worden afgesneden, dan nog zou dit een minimaal effect hebben op de omvang van de Nederlandse drugsdoorvoer. Van de andere kant heeft het stopzetten van vluchten een vernietigend effect op de Antilliaanse economie. In 2002 heeft deze economie 4.7 miljard gulden aan deviezen gegenereerd. Alleen al de toeristische sector – die sterk afhankelijk is van de luchtverbinding in het Koninkrijk - droeg daartoe bij met 1.8 miljard gulden, oftewel ca. 38%. Ook andere economische activiteiten, zoals de vrachtafhandeling en brandstoflevering, zullen ernstige gevolgen ondervinden van een mogelijke stopzetting van vluchten, terwijl ook inkomstenderving plaatsvindt vanwege het wegvallen van landingsrechten en luchthavenbelasting.

Ironie
Het is ironisch dat de Nederlandse regering naar oplossingen zoekt die de oorzaak van het probleem vergroten. Dat Antilliaanse jongeren zich vooral wegens gebrek aan economisch perspectief laten gebruiken als drugskoerier, werd ingezien door de meeste Nederlandse fractievoorzitters die de situatie op de Antillen persoonlijk hebben waargenomen. Ironisch is ook het feit dat het luchtverkeer via de Antillen onder druk wordt gezet, terwijl het vrachtverkeer tussen andere landen en de Rotterdamse en Amsterdamse havens – met kans op veel omvangrijkere drugstransporten – niet met stopzetten wordt gedreigd.

Visumplicht
Los van andere maatregelen op de luchthaven hebben de Nederlandse Antillen – mede onder druk van de Nederlandse regering – al een visumplicht ingevoerd voor bezoekers uit alle potentiële bronlanden in de regio. Dit heeft grote gevolgen gehad voor het toerisme uit deze landen (dat al bestond vóórdat het drugsprobleem ontstond), voor de detailhandel in de hoofdstad en voor de activiteiten in de Vrije Zone. Verdere schade aan de Antilliaanse economie vergroot alleen de oorzaak van het probleem.

Toonzetting
Niet alleen de maatregel op zich, maar zelfs het feit dat de Nederlandse regering een potentieel verpletterende maatregel aankondigt, versterkt de ongewenste toonzetting van de discussies over dit gezamenlijk probleem. In dit verband moeten ook de Nederlandse Antillen in woord en daad consequent zijn in het voornemen om de grensoverschrijdende criminaliteit net zo hard aan te pakken als dat binnen de beperkingen van de realiteit mogelijk is.

Bron:
Dhr. Paul Comenencia MA
Directeur Kamer van Koophandel Curaçao
e-mail: management@curacao-chamber.an

Antillenmonitor-33gepubliceerd op 29 oktober 2003

Betreft: Proporties zoek in Nederlandse cocaïnemaatregel

Antillenmonitor-33
gepubliceerd op 29 oktober 2003